ಶಿಲೆಯಾದವಳ ಭಾವವನೆಂತು ಪೇಳ್ವುದು ?

  ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ

ಕಲ್ಲಾಗುವನೆ  ಗೌತಮ? ಇದು ಬ್ಲಾಗೊಂದರಲ್ಲಿ ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಓದಿದ ಸಾಲು. ಎಷ್ಟೋ ದಿನ ಪ್ರಶ್ನೆಯಾಗಿ ನನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಂದ ಸಾಲು. ಒಂದು ದಿನ ಅನ್ನಿಸಿತು, ಗೌತಮ ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದಕ್ಕೆ ಅಲ್ಲವೇ, ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನು  ಕಲ್ಲು ಮಾಡಿದ್ದು ?ಈ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ  ವ್ಯಕ್ತವಾದ ಹೆಣ್ಣಿನ ಆಸೆ ಸಹಜವೋ, ಗಂಡಿನ ಸಿಟ್ಟು ಸಹಜವೋ ಎಂದು ವಿಮರ್ಶಿಸುವಷ್ಟು  ಮನೋವಿಜ್ಞಾನವಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಅದರ ಹಿಂದಿನ ಪೌರಾಣಿಕ ಸಂದರ್ಭಗಳಾಗಲಿ  ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ .

 ಯಾವುದೇ ತಪ್ಪಿಗೆ ಸ್ಪಂದನೆ ಇಲ್ಲದ  ಕಲ್ಲಾಗುವುದು ಅತೀ  ಘೋರ ಶಿಕ್ಷೆ. ಕೋಮಾದಲ್ಲಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಸ್ಥಿತಿ. ನನಗ್ಯಾಕೋ  ತಪ್ಪೇ ಮಾಡದೆ, ಸ್ಪಂದನೆಗಳನೆಲ್ಲ  ಕಳೆದುಕೊಂಡು  ಮಲಗಿದ ಅರುಣಾ ಶಾನಭಾಗ್ ನೆನಪಾಗುತ್ತಾಳೆ.


ಕಲ್ಲಾದ ಅಹಲ್ಯೆಯನ್ನ ಉಧ್ಧರಿಸಿದ  ದಾಶರಥಿ, ಪುನೀತೆಯನ್ನೇಕೆ ತೊರೆದ  ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೂ ಇದೆ ?  ಶಶಿಕಲಾ ವೀರಯ್ಯ -ಸ್ವಾಮಿಯವರ  "ಬೆಲ್ಲ ಮತ್ತು ಕಲ್ಲು " ಕವಿತೆಯಲ್ಲಿ  ಇದೇ  ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೆಳಗಿನ ಸಾಲುಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗಿದೆ 


"ಅದೊಂದು ದಿನ ಗೆಳತಿ ಅಂದಳು
ಕಲ್ಲಾದ ಅಹಲ್ಯೆಯ ಮೈಯ ನೇವರಿಸಿ
ಜೀವಸೆಲೆಯೊಡೆಸಿ ಬದುಕನುದ್ಧರಿಸಿದನು
ಶ್ರಿರಾಮ, ಕರುಣಾಸಾಗರ, ಸದ್ಗುಣದಾಗರ
ಉಘೇ ಉಘೇ ಎಂದಿತು ಜನಸಾಗರ
ಜಗಕೆಲ್ಲಾ ಹೆಮ್ಮೆಯೋ ಹೆಮ್ಮೆ
ಆದರಿನ್ನೊಮ್ಮೆ
ಇದೇ ಮಹಾತುಮ ಉಕ್ಕುವ ಜೀವಗಳನು ಹೊತ್ತ
ಗರ್ಭಸ್ಥೆ ಮಂದಸ್ಮಿತೆ
ಜೀವನೋತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ವಿಜೃಂಭಿಸುವ ಸತಿ ಸೀತೆ
ಯನ್ನು ಕಾಡುಪಾಲಾಗಿಸಿ ಕೈ ತೊಳೆದನೀ ಸೀತಾರಾಮ
ಕರುಣಾಳು ರಾಘವನಲಿ ತಪ್ಪಿಲ್ಲ
ಎಂದತ್ತಳು ಮಾತೆ ಸೀತೆ ಅಲ್ಲವೇನೆ?"

ಕವಿತೆಯ ಪೂರ್ಣ ಪಾಠವನ್ನ  ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಚಿಟುಕಿಸಿ
ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ಅಹಲ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಸುಧಾ ಚಿದಾನಂದಗೌಡ ಅವರು ಬರೆದ ಕಥೆ  ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು , ಅದನ್ನು ಓದಲು ಇಲ್ಲಿ ಚಿಟುಕಿಸಿ .

ಮೇಲಿನ ಕವಿತೆ ಮತ್ತು ಕಥೆಯನ್ನು ಓದುವ ಮುಂಚೆ ನಾನು ಬರೆದ ಕಥೆ, ನನಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ ಅಹಲ್ಯೆಯ  ಕಥೆ :

 ಅಜನಿಂದ ಆದಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯಾದವಳು
ಅಪರೂಪ  ಸೌಂದರ್ಯದ  'ಅಹಲ್ಯೆ'ಯವಳು
'ಗೋವುತ್ತಮ'ನಿಗೆ  ಧಾರೆಯೆರೆಯಲ್ಪಟ್ಟವಳು

ವಜ್ರಾಯುಧಪತಿ ಕರಗಿದ ಅವಳ ನೋಡಿ
ಅವಳ ಸಂಧಿಸಿದ ನಾನಾ ಮೋಡಿ ಮಾಡಿ
ಅರಿತೋ, ಮರೆತೋ ಸುಖಿಸಿದರು ಕೂಡಿ

ಮುನಿ ಮುನಿದ ಈರ್ವರ ಸಂಗ ಕಂಡು
ತೆರಳಿದ ಇಂದ್ರ ಋಷಿಯ ಶಾಪ ಉಂಡು
ಬೆದರಿದಳು ಬಾಲೆ  ಇನ್ನೀಗ ಗತಿ ಏನೆಂದು

ಭಾವಗಳನೆಲ್ಲ ಸುಟ್ಟು ಅವಳ ಶಿಲೆ ಮಾಡಿದ
ಪತಿತಳಾದೆ ಎಂದು ಬಹು ದೂರ ಹೋದ
ರಾಮ ಬರುವ ತನಕ ಶಿಲೆಯಾಗೆಂದ 

ಶಿಲೆಯ ಮತ್ತೆ ಚಿಗುರಿಸಿದ ಸೀತಾರಾಮ
'ಭೂತ' ಮರೆತು ಬಾಳಿ ಎಂದ ಪಾವನ ರಾಮ
ತಪ್ಪು ಒಪ್ಪುಗಳ ಮರೆತು ಸಲಹಿದ ರಾಜ ರಾಮ

ಶಿಲೆಯಾಗವಳತ್ತಳೇ  ಹೇಗೆ ಹೇಳ್ವುದು ?
ಅತ್ತಿದ್ದರೂ ಅವಳ ನೋವು ಯಾರಿಗೆ ಕೇಳ್ವುದು ?
ಶಿಲೆಯಾದವಳ ಭಾವವನೆಂತು  ಪೇಳ್ವುದು ?

ಮೇಲಿನ ಸಾಲುಗಳು ಅಹಲ್ಯೆಯ ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಯನ್ನ ಮಾತ್ರ ಹೇಳುತ್ತವೆ .
ಆದರೆ ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಅವಳ ಭಾವವೆನಾಗಿತ್ತು ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಸಮಂಜಸ ಉತ್ತರ  ನನಗಿನ್ನೂ ಸಿಕ್ಕಿಲ್ಲ

ಕಲ್ಲಾದವಳನ್ನ ಮತ್ತೇಕೆ ಎಬ್ಬಿಸಿದೆ ರಾಮ ?
ಶಿಲೆಗೆ ನೋವಿಲ್ಲ, ಸಾವಿಲ್ಲ
ಅಳಲು ಕಂಬನಿಯ ಹಂಗಿಲ್ಲ
ಬಳಸಲೊಂದು  ತೋಳು ಬೇಕಿಲ್ಲ
ರೂಪದ ಪರಿವೆ ಇಲ್ಲ
ವಿರೂಪದ ಅರಿವಿಲ್ಲ
ತಟಸ್ಥಳಾಗಿ ನಿಂತು ಒಂದುದಿನ ಪುಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ
ಮುಂದಿನ ಮೊಳಕೆಯ ಸಾರವಾಗಿ ಮಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದೆ

 ಹೀಗೆ ಹೇಳ ಬಹುದೇ ಅಹಲ್ಯೆ ?

ಈ ಬರಹವನ್ನ  ಪೋಸ್ಟ್ ಮಾಡ ಬೇಕೇ ಬೇಡವೇ ಎಂಬ ತಾಕಲಾಟ ಕೆಲ ತಿಂಗಳುಗಳಿಂದ ಇದೆ. ಇಲ್ಲಿನ ಪ್ಯಾರಾಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಬಧವಿಲ್ಲ , ಬರಹಕ್ಕಿರಬೇಕಾದ  ಓಘವಿಲ್ಲ. ಆದರೂ, ಯಾಕೋ ಇದನ್ನ ಬಹಳ ದಿನ ಡ್ರಾಫ್ಟ್ನಲ್ಲಿಡಲು ಮನಸೋಪ್ಪಲಿಲ್ಲ .