ಹಳ್ಳ ಸೇರದ ಹನಿಗಳು....ಭಾವಬನಿಗಳು - ೮

೧. ಹೀರುವ ದುಂಬಿಯದು ಸದಾ ಗುಂಯ್ ಗುಂಯ್ ಗಾನ

 ನೀಡುವ ಹೂವಿಗೇಕೊ ಎಂದೂ ಕರಗದ ಮೌನ

೨. ಪರಿಮಳವೆಲ್ಲಾ  ಅಗ್ಗದ ಅತ್ತರಾಗಿ

ಪಕಳೆಗಳೆಲ್ಲಾ  ರಸ್ತೆಯ ಕಸವಾಗಿ

ಬದುಕು ಮುರಿದರೂ

ಮತ್ತೆ ಅರಳುವುದು ಸುಮದ ಹಣೆಬರಹವೋ ಆಶಾಭಾವವೋ ?

೩. ಅದೆಷ್ಟೋ

ರಾತ್ರಿಗಳ ಹಗಲಾಗಿಸಿ

ನಿನಗಾಗಿ ನಾಲ್ಕು ಸಾಲು

ತಂದರೆ

ನಿನ್ನ ಮೊಗದ ನಗೆಯ ಕಂಡಾಕ್ಷಣ

ಅವೆಲ್ಲವೂ ಅರ್ಥ ಹೀನ ಅನಿಸಿ ಬಿಟ್ಟವು !

೪.  ಹಲ ಜೀವಿಗಳು

ಮಕರಂದವನ್ನು ಹೀರಿದರೂ

ಸವಿಯ ಜೇನುಣಿಸಲು

ಶಕ್ತವಲ್ಲ !

೫. ಬಾನಿಂದ  ಜಾರಿದ ಹನಿಗಳೆಲ್ಲವೂ

ಕರಗುವ ಮುನ್ನ ವರ್ತುಲಗಳಲ್ಲಿ

ತಿರುಗಿಯೇ ತೀರಬೇಕು

೬.ನಿನ್ನೆಡೆಗೆ  ಬರುವ

ದಾರಿಯನ್ನ ಅಲಂಕರಿಸಿದ 

ಕನಸುಗಳೆಂಬ  ಪಾರಿಜಾತದ

ಮೇಲೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲಾಗದೆ

ನಾನಿಲ್ಲೇ ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟೆ !

೭. ನೀನ್ಯಾಕೋ ನಿನ್ನ ಹಂಗ್ಯಾಕೋ

    ಎಂದಾಗ ಒಲಿದ ನೀನು

   ನೀನೆ ಅನಾಥ ಬಂಧು ಎಂದಾಗ

   ಒಲಿದಿದ್ದರೆ 

   ಈ ಸಾಲುಗಳು ಮೂಡುತ್ತಲೇ ಇರಲಿಲ್ಲ

೮. ಎಷ್ಟು ಕ್ರೌಂಚಗಳು ಸತ್ತಿರಬಹುದು

   ತ್ರೇತೆಯ ನಂತರ ?

  ಒಂದೂ ರಾಮಾಯಣ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ

  ತಂದೆಯೊಂದು ಮಾತಿಗಾಗಿ  ರಾಜ್ಯವನ್ನೇ

  ಬಿಟ್ಟೇನೆಂಬ ಮಗ ಹುಟ್ಟಲಿಲ್ಲ !

೯.  ಅವ ಬರುವನೆಂಬ ಕನಸ ಬಿಡಲಾರೆ ನಾನು

     ಎಲೆಗಳಲಿ  ಮಲಗಿದ ಬೆಳದಿಂಗಳು  ಇನ್ನೂ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಿಲ್ಲ !

೧೦. ಭಾರವಾದ ಮಾತುಗಳನು ಕರಗಿಸಲು

      ಕಂಬನಿಯ ಮೊರೆ ಹೊಕ್ಕೆ ನಾನು.

೧೧. मेरे आशियाने का पता मत पूछना

क्योंकि मैं अभी तिनके की तलाश में हूँ |