ಕೊಳಲುಲಿ

೧. ನೆನ್ನೆ ಗೋಪಿಕೆಗೊಂದು ಕನಸು ಬಿತ್ತಂತೆ
ಮಾಧವನ ಕರೆಯಲು ಅದಾರೋ ಬಂದಂತೆ,
ಅವ ಹೊರಟು ನಿಂತಂತೆ ,
ತಾ ಅತ್ತಂತೆ
ಬೆಳಗಾಗೆದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ವೃಂದಾವನದ ತುಂಬಾ ಅಕ್ರೂರನ ರಥದ ಧೂಳು !

೨. ಅದೆಷ್ಟು ಮಧುರವಾಗಿತ್ತು ,ಹೆಸರ ಹಂಗಿಲ್ಲದ  ಆ ಬಂಧ
ಪದಗಳೇ ಇಲ್ಲದ ಬರಿಯ ಭಾವ ಗೀತ
ಭಾವಕ್ಕೊಂದು ರಾಗ ಕೊಡುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಪಟ್ಟೆ ನೀನು
ಅದಕೆ ಪದ ಬರೆವ ಪ್ರಯಾಸ ಪಟ್ಟೆ ನಾನು
ರಾಗ, ಪದಗಳ ಜಂಜಾಟದಲ್ಲಿ ಭಾವ ಮರೆಯಾಗಿ ಬಹು ಕಾಲವಾಯ್ತು !

೩. ಅವನ ಕೊಳಲ ಉಸಿರಾಗಿ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಗೋಪಿಕೆಯದು
   ಕೊಳಲನ್ನೇ ಬಿಟ್ಟು ಮಥುರೆಗೆ ಹೊರಡುವ ಅನಿವಾರ್ಯತೆ ಮುಕುಂದನದು !
   ನೆನಪಲ್ಲೇ ಕಾಲ ಕಳೆಯಲು ಅವಳು ರಾಧೆಯಲ್ಲ
   ಕಂಬನಿಗೆ ಕರವಾಗಲು ಅವನೇ ಬೇಕಲ್ಲ.

೪. ಅದೆಷ್ಟು ಸಹಿಸಿದ ಭುವಿಯಲ್ಲಿ ಜನಿಸಿ
    ಹುಟ್ಟಿದೊಡನೆ ತಾಯ್ತಂದೆಇಂದ ದೂರ,
    ಒಲುವು ಮೂಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಸಖಿಇಂದ ದೂರ,
    ಬಂಧವಾಗುತ್ತಲೇ ಸಾಕಿದವರಿಂದಲೂ ದೂರ,
    ರಾಜ್ಯ ಗೆಲ್ಲುತ್ತಲೇ ಸಿಂಹಾಸನದಿಂದ ದೂರ,
   ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿದ್ದು ಪತ್ನಿಯರಿಂದ ದೂರ,
   ಯುಧ್ಧದಲ್ಲಿದ್ದು ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ದೂರ,
   ಗೆದ್ದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ದೂರ ,
  ಕುಲದ ಅವನತಿಯೊಡನೆ ಕುಲದವರೆಲ್ಲರಿಂದ ದೂರ,
  ಅದಾರೋ ಬೇಡನ ಬಾಣಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿ ಮತ್ತೆ ಭುವಿಯಿಂದ ದೂರ
  ಇಷ್ಟು ಸಹಿಸಿಯೂ ಬದುಕು ದುಸ್ತರವೆನ್ನದ ಅವನು ಮುಕುಂದ
  ಎಲ್ಲ ಕುಂದುಗಳ ನಡುವೆ ನಗುತ್ತಲೇ ಬಾಳಿದ ಕುಂದಿಲ್ಲದ ಮುಕುಂದ  !