ಗೋಪಿಕಾ ಗಾನ

  ಚಿತ್ರ ಕೃಪೆ : ಅಂತರ್ಜಾಲ

'ನಾನು' ಯಾರೆಂದು ತಿಳಿಯದು ಯಾರಿಗೂ
ತನ್ನ ಎಲೆಯ ರೂಪ ತಿಳಿಯದು ಬೇರಿಗೂ

ಮಾನವ ಜನ್ಮ ತಳೆದು,
ಹೆಣ್ಣಾಗಿ ಬೆಳೆದು ,
ಒಮ್ಮೆ ಕಂಡೆ ಅವನ ,
ಮನವ ತಣಿಸಿದ ಮಾಧವನ .

ಮದುವೆಯಾಯ್ತು ,
ಮಗುವೂ ಆಯ್ತು ,
ತಾಳಿಯಾಗಲಿಲ್ಲ ಬೇಲಿ ,
ಮುಂದಿರಲು ಆ ವನಮಾಲಿ.

ಲೋಕಕ್ಕೆ ತಿಳಿಯದೆಮ್ಮ ಹೆಸರು,
ಅವನೇ ನಮ್ಮ ಉಸಿರು ,
ಕ್ರೂರಿಯಾದ ಅಕ್ರೂರ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ,
ಇದಾವ ವಿಧಿಯ ಲೀಲೆ ?

ಚಾರಿತ್ರ್ಯ ಶಂಕಿಸಿದವರೆಷ್ಟೋ ?
ಹೆಂಡತಿಯ ಕಲ್ಲಾಗಿಸಿದವರೆಷ್ಟೋ?
ಅಂಥವರ  ಮಧ್ಯೆ ಅವ ಸರ್ವಗುಣ ಶೀಲ,
ದೇಹವ ಮೀರಿದ್ದು ಶೀಲವೆಂದು ತೋರಿಸಿದ ಮುರಳಿಲೋಲ.

ಅವನಿಲ್ಲದ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೆಲ್ಲಿ ಗಾನ ಗಂಗೆ,
ಮಾಧುರ್ಯವನೆಲ್ಲ ವಯ್ದನವ ಮಧುರೆಗೆ,
ಪ್ರೇಮ ಗಂಗೆಯಲೆಮ್ಮ ಪುನೀತರನಾಗಿಸಿದ
ಬದುಕಿನ ಸತ್ಯಾ ಸತ್ಯತೆಗಳ ತಿಳಿಸಿ ವಿನೀತರನಾಗಿಸಿದ